Unrequited Encounter

Important companion before,
   who turned butterflies in the core.
Silently wishing to honor
   those feelings doesn't want to pour.

I know there's no turning back,
   to all my feelings that were flock.
Love cannot return like a clock,
   so appreciate 'til it's blank.

Questions in mind always playing,
   how to start story from staying?
Afraid to find out sensibly,
   the answers of clueless dreaming.

I'm just another girl for you,
   whom you can lean when you need clue.
Tears falling down, doesn't know who.
I loved quietly but stuck too.

It's time I must say my own thoughts,
I loved you before it was caught.
Kept my emotion, not to fought,
'coz I know we differ in thought.

It was a poem I made last July 14, 2015. So far, this is my favorite work of mine. It speaks what my mouth cannot. It's all my unpoken words and unspoken feelings. I know and I already accepted the fact that I'm just an imagination and an option to your kind of world.

Crazy Thoughts.

"We could happen." Those words that played in my mind right now. I remember the feelings and what should it be if I never gave up to it.

What ifs. What if I told him I like him?
What if? What if?

I remember everything. Yung lahat ng sacrifices ko.
Nawala man yung feelings ko, bat bigla ulit bumalik.
There was a small lightning that flows in my heart. Feeling ko bumalik lahat ng sakit.
Feeling ko, hindi nawala yung feelings ko. Nabawasan lang.
Nuh. I don't know either.

I can't understand my stupid feelings for him.
Why? What should I do?

As I said to him. "You'll always be my Daniel Padilla" ♥

My big drama

It's been almost 3 months. Three months of just nothing. Akala ko yun na! Ipinagkait pa rin sakin, pero alam kong may reason lahat ng yun and I already accepted the fact that 'I'm only the BEST FRIEND Material and not the GIRL FRIEND one" Minsan, nagtatanong ako sa sarili ko, what's wrong? ano pa bang kulang? pero wala namang sumasagot at walang may alam ng sagot.

Nakakalungkot? oo minsan. Kasi, yung tipong alam mo na okay na eh. Tas may sisingit nanaman na problema os sitwasyon sa buhay nyo kaya ayun, naudlot na naman. Pero wala naman akong magagawa kung ganon talaga ang gustong mangyari ng destiny eh, diba. Ang dapat ko lang gawin ay ang tumanggap.

Masaya na ako sa kanya ngayon, pero kanina habang nakahiga ako, napaisip ako. Paano kaya kung nagmatigas akong wag nyang ituloy? Paano kaya kung hindi kaya ako pumayag? Mapipigilan ko kaya sya o susundin pa rin nya kung ano man yung naging desisyon nya ngayon? Ang dami kong tanong na hindi masagot sagot at ayoko ayoko ayokong tanungin sa kanya lahat ng mga tanong ko. Hindi ko alam kung bakit, siguro takot akong malaman ang sagot nya. Sabi nung mga kaibigan ko, hindi mo malalaman hangga't di mo itatry. EXPECT FOR WORST. Totoo naman diba, tama naman sila. Pero ang hindi ko maintindihan, bakit hindi ko magawang mag-expect for worst. Bakit sobrang takot akong mareject. Personally, alam kong dapat matuto kang tanggapin lahat ng flaws, negative na mga pangyayaring dadating sa buhay mo. Alam ko yun and naging adviser na rin ako ng ilan kong kaibigan. Pero hindi ko alam kung bakit hanggang ngayon, di ko pa rin sya maapply sa sarili ko.

Simula elementary ako hindi na ako tinantanan ng tadhana. Ako lagi yung kaibigan na laging nandyan para sa isang kaibigan. Yung tipong "the one they can SURELY count on" hanggang ngayon, I'm trapped sa ganong sitwasyon.

Hindi ko alam kung hanggang kelan ako aasa sa wala, kung hanggang kela yung ganitong feeling at kung kelan kaya ako mapopromote sa pagiging girl friend, hindi lang best friend.

2 days from now, birthday ko na. Naeexcite ako na hindi. Sana hindi ako masaktan. Sana ako yung unahin nya, pero mukhang malabo eh. May something na sila non e, pwede bang snob-in nya yun? Malamang hindi. Pero sana maging masaya ako sa birthday ko, Sana kahit paano, maramdaman ko ulit yung dating sya noong mga panahong sobrang okay namin, tipong walang pwedeng mangielam o pumasok sa kung anong meron kami noon. Sana maranasan ko ulit na ako yung priority nya. Sana magbasa sya ulit ng blog ko, sana i-stalk nya ulit yung account ko, Sana ibalik nalang kung ano kami noon. Pero alam kong malabo. Hanggang "SANA" nalang ako...

Thanks Tumblr

You know I feel like crying and I don't know why. I don't know if it is because I'm into someone again or maybe because I know that it would be worst again. I will be the one in love yet doesn't get a love in return. :(
Minsan iniisip ko, bakit ako nalang yung laging nagmamahal? Ako nalang lagi yung tanga? Lagi nalang ako nawa-Onesided love. Tapos minsan naiisip ko i'm in the situation na "Almost is never enough" WE ARE SO CLOSE OF BEING INLOVE. But almost is never enough.
Pero naiisip ko parang mutual. Pero ayoko talagang isipin HAHAHA. ayoko na maHopia this time. ayoko na. Napapagod na ko. Enjoyin ko nalang den siguro. Pero sana naman no, walang masayang :(
I always asked myself, what's wrong with me? Am I that really ugly kaya wala talagang tumitingin sakin? Tapos iniisip ko, okay naman ako.. Maalaga, mabait, maintindihin. Lahat kaya kong intindihin lalo na kung ikasisiya nya. Pero wala parin. Nakakaintimidate ba ang babaeng nageexcellsa academics? parang feeling ko kasi isang factor rin yun.

Pero ako, pag nagkaboyfriend ako. Di ako maghihgpit. Kung gusto nya sumama sa tropa nya, okay lang sige. Basta he must tell me kung saan, sino sino and iupdate man lang nya ko pero hinding hindi ko sya pagbabawalan ng husto pero syempre lahat may limitation yun. Hindi ko hahayaan na umikot lang yung mundo namin sa isa't isa kasi hindi lang naman kami yung tao sa mundo. And if ever, I will make him proud. gagalingan ko pa sa lahat para lagi syang naaamaze sakin. I will help him kung ano man kailangan nya at ipupush ko sya sa tama. Kahit hindi tama yung kinagisnan nya, pipilitin ko syang pumuta into the right path. Ganon kase ako, ano pa't naging girlfriend ako kung ikukunsinte ko yung mga maling ginagwa nya. Hindi ako magagalit kung magyosi or maginom man sya kasi nature na naman yun ng lalaki. Wag lang gagawa ng kalokohan at wag lang sobra. Sasakyan ko mga trip nya para masaya kami diba. Never ko gagawing awkward at dull moment ang mga times na magkasama kame. Lahat gagawin ko para lang maging masaya sya. Gagawin ko lahat para di sya maghanap ng iba. Walang problema sakin kung tumingin sya sa sexy at maganda. Lalake yan eh. Pero hanggang tingin lang kase gusto ko AKO at AKO LANG ang princess nya :) At higit sa lahat mamahalin ko sya ng sobra sobra sobra. PERO i will not surrender my pure everything. I want him to understand that because it must be given after the marriage. Right? ;)

This is the song that I relate the most in my situation as of now,

MATCHMAKER by Aj Rafael

I don't wanna play cupid again
Don't wanna be just a friend
I know it sounds selfish but it's just how I feel
Don't want to be called a matchmaker
Introduced then he takes her
I'm just being honest and I'm keeping it real
Don't wanna know, say it ain't so
Cause I loved him first, but that's okay
Cause at the end of the day

I gotta learn to be just me
I gotta learn to smile and be happy
I gotta know when it's meant to be
And when it's not
I gotta learn to let you go
You know you can't choose who you fall for
I gotta know if it's meant to be and I know now,
It's not for you and me

So maybe it's not too bad
Seeing him with a new girl
I just want him to live his life the way that he feels
Maybe it's okay I played cupid
Otherwise I'd be stupid
To keep him from the ones that he was destined to meet
Don't let me see, gotta let it be
You know that it still hurts,
But that's okay,
Cause at the end of the day

I gotta learn to be just me
I gotta learn to smile and be happy
I gotta know when it's meant to be
And when it's not
I gotta learn to let you go
You know you can't choose who you fall for
I gotta know if it's meant to be and I know now,
It's not for you and me

Now I wanna know, how they're doing
I don't care if I loved him first
Cause I'm okay,
And at the end of the day

I gotta learn to be just me
I gotta learn to smile and be happy
I gotta know when it's meant to be
And when it's not
I gotta learn to let you go
You know you can't choose who you fall for
I gotta know when it's meant to be and I know now,
It's not for you and me
Yeah

Everybody, eh

I'm a matchmaker, baby yeah
Eh, oh yeah yeah
C'mon now
Lemme hear you, ba ra ba ra

Stop the Feelings

What am I feeling? I feel so afraid to continue what I am feeling. Di ko alam kung kaya ko ba 'to icontinue.

These past few days, I have this doubts, hesitations and questions about what is the real score of my heartstrings. It just came. Suddenly, I started to feel affected, jealous, demanding. I don't know why.

Before, we've been through this everyday agenda. We do it for so long and it just happened that I feel something weird. I started to feel some butterflies inside my stomach and I can't help it. I don't want and I don't want. You know why? Because I can't lose him. I won't.

Everyday I am praying that my babee would also fall inlove with me, he's the one telling me to STOP DAYDREAMING OF WHAT YOU OBVIOUSLY KNOW WILL NOT HAPPEN. From every moment I wish that Babee must do this to me, must appreciate me. He's the one fulfilling it. He's the one who never bothered to be with me, never stop listening to my pointless dramas. He make some time for me, he treats me. Maybe he's just my REAL bestfriend. My true bestfriend whom I should put my time and efforts first. And I am thankful that he's there. <3 p="">
But lately, I feel so affected. I hate it. Pag pinagpatuloy ko 'to. Hohopia nanaman ako. Kaya sana di na matuloy kasi alam ko naman ako nanaman ang mahuhulog wala namang sasambot. Lol.

Pretty Man

I just watched a Serye. Koreanovela. "Pretty Man" and it really made me realize so many things.

Umpisa palang, gusto ko na talaga mapanood 'tong Koreanovela na 'to. As in. Kasi crush na crush ko talaga si Jang Geun/Keun Suk. Basta noon palang den mahal ko na tlaga sya. Hihi. And i don't have any idea na sobra pala akong makakarelate dito.

Bettina, herself. Ako yun. :'( A person na sobrang inlove kahit na alam nyang di sya makikita ng taong mahal nya. Basta, she's just there and ready to help Marty in everything kahit pa irisk nya ang buhay nya.

Si Marty naman ay yung lalaking gusto g gusto ko. He has plenty of girls. Ang dali nyang napapaibig ang mga babae. Sobrang galing nya. Maappeal den kasi eh, kaya hindi mahirap.

Pero yung David? Wala. Pero sana nga meron din akong David.

Ang ganda nung story. Kasi alam mo na from the start na nagugustuhan na ni Marty si Bettina. Hindi nya lang maadmit sa sarili nya kasi he's shy. Minsan tuloy naiisip ko, baka ganto lang den ang nangyayari samin no? Hahaha ang lakas ko magassume.

Pero ang difference nito sa buhay ko, si Marty at Bettina may happy ending. Kami, wala. We're just stuck kung ano kami ngayon. Pero Accepted ko na 'to lahat. Masaya na ko. Mahal ko sya. I love him. Sobra. Pero I already accepted the fact na di na kami maglelevel up. I'm just here nalang for him forever and always. Taga ayos ng gusot. Taga linis ng dumi. Taga sambot kung ano man ang problema nya. Ganon ko sya ka love. Pero kabaligtaran non, ganun naman sya sakin. Hehe. Ang sakit diba? Pero ayos lang.. maybe it just meant for me. IM ONLY THE BESTFRIEND, NOT THE PERSON TO FELL INLOVE WITH.

The story taught me so many things, some of these are..
1. DON'T GIVE UP
2. FOLLOW YOUR HEART
3. EXPRESS YOUR FEELINGS 'COZ MAYBE SOMEDAY YOU'LL REGRET IT
4. DIFFERENCE OF LIKE AND LOVE
5. STRATEGIES TO SUCCESS
6. BEING MOTIVATED
7. LEARN TO ACKNOWLEDGE ALL THE LOVE THAT WAS GIVEN TO YOU.

it's a good korean serye. I love it and will watch it all over again.

He's Already Taken

"Wala nang hihirap pa na magmahal ng taong alam mong TAKEN na"

I'm blogging this topic kasi nainspire ako sa experience ng closest college friend ko. Hmm. Bigla ko lang nilagay yung sarili ko sa pinagdadaanan nyang 'to. Kami yung tipo ng tao na hindi dinidibdib ang mga problema. Always happy! FUN LANG. Kasi we believe na di mo naman kailangang dalhin o ipakita sa lahat ng tao especially sa friends mo yung sakit na nararamdaman mo kasi pati sila madadamay sa bigat na nararamdaman mo. Ang isang tunay na kaibigan mararamdaman nalang din yung sakit sa kalooban mo bigla even though not letting it show.

Well, here comes the story. She fell inlove with our friend. Our friend who's taken for almost 6yrs. MapapaBAKET ka nalang bigla diba. Bakit kailangan mo pang mainlove sa taong alam mong pagaari na ng iba. Pero may mabeblame ka ba? Wala diba. Wala. Kasi hindi mo yun kagustuhan. Naramdaman mo nalang at hindi mo macocontrol ng ganon ganon nalang ang feelings mo. Admit it. I'm right.

Araw araw na asaran, awayan, bangayan pero nauuwi parin sa tawanan. Ganyan sila araw araw. Minsan nga magugulat ka nalang.. Ayan na. Nagbabangayan na yung dalawa. Yung isa nagsusuplada, yung isa pahard to get. Di maintindihan. Haha! Minsan ang sarap nila panoorin kasi sila yung tipo na wala lang. Nagpapakasaya lang. Ineenjoy lang pero through asaran. Pero never ever naman silang nagaway na seryosohan. Masaya sila parehas sa company ng bawat isa. Kaya minsan talaga masasabi mo nalang. "Pwedeng pwede na eh. Perfect and happy couple to be na... SANA. kaso TAKEN na e. Sayang!" Matatanong mo rin, masaya kaya sya sa relasyon nya? Ganyan din kaya sya kasaya pag kasama yung girlfriend nya? Yung nga big smiles na lumalabas kapag nagaasaran sila, nalabas den kaya yun pag sla na nung gf nya magkasama? Iba kasi ang saya nya e. Kaya talagang mapapaisip ka tuloy.

Sometimes some questions will just pop up nalang sa isip mo. "May hidden feelings ba 'tong dalawang to? Di lang ba talaga maexpress nung isa kasi may girlfriend na sya? O kaya naman, baka wala lang lahat to, sadyang gentleman at sweet lang sya?"

It's difficult when you're clueless. It's hard not to assume. Kasi bigla nalang magpapakita ng motibo e. Bigla ka nalang papakiligin unexpectedly. So ano nalang? Are we just playing around? Is it like this nalang? Hmm.

Until now, we are all clueless. She is clueless. We never know a thing. Pero I admire my friend because she knows where to put herself on the situation. Yes. She assumed. She expected but knows her limitations. Wala syang balak manira ng relasyon. You know, it's love. Kasi she's happy kasi masaya yung mahal nya. Kahit na alam mong hindi na maglelevel up pa tatanggapin mo nalang.

Ang hirap pigilan ng nararamdaman. Kaya kung sa simula palang alam mong it will get bigger, yung nararamdaman mo sa taong taken na. You stop it there right away kasi I assure you, mas masaket at mas hihirap pa.

But you know, you can't control everything that easy. So kapag nandon ka na sa sitwasyon na yun. Just know your limits. Enjoy-in mo nalang ang mga nangyayari and one time, masasabi mi nalang na "he's a beautiful memory that helps me to grow" matututo kang tanggapin ang mga bagay na alam mong di mo makukuha. Kasi di lahat ng gusto natin napapasatin.

Don't ever question God for letting you feel one sided love. May purpose ang lahat. Maybe binigay nya sayo ang isang tao hindi para bigyan ka ng bigat sa loob. Minsan binigay nya 'to para matututo ka. Mag grow ka. Maging mature ka and to accept things that we can't have. To know the meaning of Acceptance. To limit ourselves... Ang dami. There are so many reasons kung bakit and madidiscover natin to through ourselves.

Wag kang magmukmok kasi di mo sya makuha. Yung taong gusto mo di ka mahal. Wag na wag. There is one person na para sayo. Dadating sya. For sure. And I will say, napakadaming mas mabibigat na problema ang pinagdadaanan ng iba. Hindi lang ikaw ang nalulungkot. Hindi lovelife ang pinakamabigat na problema. Naku. Napakadami pa. So imbes na isipin mo ang pagmumukmok. Isipin mo yung brighter side ng lahat ng nangyayari sayo. Kahit sya, yung pagdating nya. It's not a mistake, it's a blessing :)

Martyr Love

Ang hirap talagang maging martyr! Pero dito ako masaya e. Hihi.

Ako yung taong hindi mahilig sa sports. Hmm. Di ako nageenjoy sa mga games kahit intrams. Gusto ko lang yung opening pag ganon. Haha! Ayaw ko talaga ng games. Kahit ano pang games yan. Mapacomputer games o kung sa cp game pa. Ayaw ko talaga o more like ayaw nila sa akin. Hehehe.

Pero kanina, I watched. Hmm. Yes! I watched a basketball sa school namin. Andon kasi bestfriend ko! I really need to support him. To cheer out loud and scream "GO BEST! GO BEST WHOOOOO! BESTFRIEND KO YAN" ganyan. Hihi. Ewan ko. Ang galing nya. Lalo nanaman akong nahulog. Haha. Pero bago magstart yung game. Sabi ko dun sa mga friends ko, "agahan natin ha. Agahan natin. Para dun tayo kung nasaan yung mga players para maasikaso ko sya. Hihi"

Pero bago din yun. Sabe ko sknya. "Best ha. Chicheer kita ng sexylove tapos may backup ako (yung dalawa kong classmate) tapos may mascot. (Yung isa kong classmate na chubby pero cute na bet nung isa kong classmate na ggawin kong backup! Hahha. Inaasar nya kasi lagi yun) tapos ang respond nya sken tumawa lang sya. After ilang oras, bigla nyang snbe "PAG TALAGA SA INYO HA. WALANG NAGSEXYLOVE" hihihi. Jusko kinilig ako ng husto :> pero syempre hindi naman pahalata no. Haha

So ayun na nga. Ako ang nagwagi dahil nakuha namin yung spot kung saan magsstay yung players. Hihi. Naging mejo julalay nga ako. Haha. Pero ang pinaka nakakatunaw don!!! Yung nakaupo ako sa bleachers tapos bigla syang nagtanggal ng shirt mismo sa harap ko. Jusko po! Natunaw ang lahat sa akin. Bigla ata akong nagkasala. Hahaha! Sobrang hot ng bestfriend ko. Yun nalang pumasok sa isip ko. Pinigilan ko na ren ang sarili ko na palalimin pa kung ano man ang naiisip ko. Hahaha. :>

So ayun na nga. NagGame na. Pagod na pagod sya. Walang water. Kaya ako eto. Si superbestfriend na naman na to the rescue. Gora bili ako agad ng dalawang tubig para sa kanya. Syempre ayko naman mapapagod sya tas wala iinumin. Haynako. Ayoko! Hahaha :> Medyo martyr eh no?

Pero ang blog na 'to talaga ay para sa mga babae nya. Ang daming nanood para sa kanya. Yung mga naging kalandian nya. Hays. Ano ba namang ubra ko don sa mga yon. Ang gaganda kaya non nila. Mga richkid pa. Kapuputi. Eh ako mahahalintulad ata ako sa melted chocolate na hinaluan mo lang ng gatas. Hihihi. Ang hard ko sa sarili ko. Haha. Pero wala e. Andon yung mga may gusto saknya. Mga ex nakalandian at dumating yung kaMU nya. Hmm. Ang saket non. Ayoko magsinungaling pero nasaktan ako. :( ano ba namang laban ko dun sa kaMU nya na friend ko. Di naman sya ganon kaganda. Pero maappeal atska mabait naman yun. Hmm. Pero wala e. Gusto nya yun kaya suportado ko sya. Pero may mas masaket pa. Kasi dumating den yung babaeng mahal na mahal nya pero kahit kelan snbe nya sken na hindi maggng sla dahil para bang langit at lupa. Pero mahal pa rin nya yun. Tapos nung nakita ko yun. Tinawag ko sya 'best! Gaganahan ka na!' At ang sagot nya sakin? 'Oo nga eh' ang sakit diba? Huhuhu. Ako yung nandon. Ako yung simula pa lang sya na ang inisip ko. Pero it's like I dont exist. :( huhu. I admit. Di naman ako hipokrita na magpapanggap pa. Pero nakakainis. Nasasaktan den ako syempre. Nakakabwisit lang kase ayaw pa ng puso ko na tigilan na ng tuluyan. kakainis dba. -.- at ako, eto! Magpupuyat para gumawa ng assignment at gawan sya ng assignment habang sya ayun! Malamang nagpapakasaya kasama yung mga babae nya. Hmm. Wala e. Bestfriend ako. Kailangan kong gawin to through my own will because I really want him not to burden anything that I know I can help him to.

After all these, I realized what Love really means. It's the feeling of happiness. Makita mo lang sya masaya at okay kahit na hindi ikaw ang dahilan ay okay na rin. Kasi hinding hindi maipapalit ang kasiyahan ng mahal mo ng kung ano pa man. It's a thing yo let him go and set him free.

Ang tapang ko no! Syempre kasi alam ko namang di nya 'to mababasa eh. Hihi. Alam ko namang ako lang ang makakaalam lahat ng 'to. Nararamdaman man nya.. pero I know, hindi na maglelevel up pa yun.

But I'll continue blogging about my life especially my MARTYR LOVE to him. Sobra na ba yung pagkamartyr ko? ;(

Feelings of Confession

If we fall in love, maybe we'll sing this song as one. ❤

To all the boys who can't admit their feelings. To all the girls who can't confess their feelings.

What's your plan? Is it the end? Will you just put on those feelings kept? Isn't sad that you can't have the person you really want to? Hmm. So many questions but no answers.

It's hard to confess your feelings to a guy especially if he's not open-minded. I've been with that situation and still, I cannot do a step forward to tell him how I really feel because I know that he's playing around and not that ready for a serious "relationship" Everyone's telling me that I should let him know, maybe he felt the same way too but also scared to let it free.

As a Filipina girl, I have that perception about the feelings. I will not confess! Ever! I will just wait for his confession if it's mutual and if not, then okay. It just fall like this.

But it's all about our own decision. If you know you can face it, then go. Take the risk and be happy. If you're the guy who's afraid of telling the girl your feelings. Don't be. Because you're a man! A man enough to accept rejections and happiness. Don't think that 'i will just hurt her, i am not worthy of her' if you are in that thinking. Then, make a way. Make a way and an effort to deserve her. Don't do anything that can hurt her because you love her.

ADVICE: DON'T RUSH THINGS. Everything has its own time just don't be too late. 😍😳😓

Move on

"One day, your name won't make me smile anymore"

Yes! Someday. Ang sarap mainlove perp ang hirap den. Lalo na pag one sided love. Yung hindi mutual. Pero ewan ko ba. Kahit na anong di mutual. Kahit na anong one sided love. Kahit na anong sabihin ng ibang tao. Puso at puso mo pa rin ang nasusunod. Kahit na ang dami mo nang nabasa at narinig na kwento. Tuloy ka pa din. Kahit na alam mo kung ano lang ang kahihinatnan, yung masasaktan ka lang ng paulit ulit. Pero tuloy ka pa rin.

It's hard to fell inlove especially to the person whom you're very close with. Yung tipong ayun na! Naramdaman mo nalang at dun pa sa taong sobrang malapit sayo at alam mo naman na di na maglelevel up pa. Ang sakit no? Naranasan ko na yan. Sobrang sakit lang ang dinulot sakin. Pero eto parin ako. Alive! At kinakaya pa naman :)

I'm the kind of person who never gives up so easily. Kapag alam kong kaya ko pang ihandle. Hindi ako susuko. Hinding hindi. Pero dumating na rin ako sa point na natauhan na ako. Yung tipong, I give up because I don't want to hurt myself all over again and trying to heal every wound. And after I cure the damage, all the reasons that make me smile will be the same person that will let the wound come back again. Yung bang cycle na. Paulit ulit. Same old stories nalang.

I can say that I'm in the stage na medyo okay na. Yung tanggap ko na lahat na hanggang dito nalang. Wala nang iba pa. Pero minsan di ko pa rin maiwasan hindi masaktan kasi siguro hindi ganoon kadali dahil araw araw kami nagkakasama. Yet, Im happy kasi di na ako naiilang sa kanya. I care for him pero hindi na tulad ng dati na sobra. Di ko na sya ganon namimiss. Ang sarap sa feeling dba? Feeling ko recovered nako. Pero hindi pa pala. Kasi hindi madaling maalis yung feelings ko sakanya. He just confess his feelings to me a while ago to another girl. Hmm. Lahat na ng girls nagistuhan nya, pero ako. Hindi nya ko makita kita. Ehh ako naman 'tong nasa harap nya.

Aaminin ko, nasaktan nanaman ako. Di naman kasi ganun kadaling maiwasan lang lahat diba? Kasi ang dami kong tanong sa kanya na hindi ko matanong tanong. Bat ba kasi sa iba pa? Ayaw mo ba talaga sakin? Bat ba hindi mo ko makita kita? May mali ba sakin? Kulang pa ba lahat ng ginagawa ko sayo?

Actually, ilan lang 'yan sa mga katanungan ko. At alam kong hanggang tanong nalang 'yan na hindi na masasagot. Kasi I admit, I don't have the courage to tell him how I feel and how to start open the topic. And I do believe that it's better left unspoken. :(

Now I realize na, lahat tayong nagmamahal ng totoo at nasaktan. Kayang kaya natin magmove on. Basta gugustuhin natin at tatanggapin natin sa ating mga sarili na its time. It's a choice to move on. May sarili kang buhay. Pero I'll tell you this for a millionth time na maririnig mo 'to. Hindi talaga madali. Walang stage na madali sa pagmomoveon. Kasi naman diba. May mabeblame ka ba. Admit it, ang hirap talagang tanggalin sa sistema mo ang nakasanayan na. Yung how you stalk, how you smile with him yung ganon. Ang hirap. Kaya ako eto. Unstable parin yung pagmomoveon ko. Pero Im taking it step by step. Kasi from the start alam ko kailangan ko 'to. Kailangan kong magmove on. Kasi alam ko sa sarili ko na our relationship would not take the next level. Kaya ako sa sarili ko alam ko kailangan ko to. Kaya ko ginagawa.

Kayo? Alamin nyo muna kung kailangan nyo. Kung gusto nyo lang. Kasi mahirap gumawa ng move hangga't di mo alam yung paparoonan mo. Kailangan lahat may purpose. Hindi ka gumagawa ng isang bagay para sa wala.

Tangang Pag-ibig

Have you experience na mainlove? Well, halos lahat naman sa 'tin from teenagers to adults naranasan ng magmahal. As in romantic love.

Eh naranasan mo na bang maghintay? Yung tipong naghihintay sa wala. Pero kahit alam mong wala rin namang mapapala or mararating, naghihintay ka parin. Kasi umaasa ka at naghihintay na balang araw makikita ka rin nya, mapapansin at nagbabakasakaling mamahalin din. The way you love him or her. Ang sakit magmahal no? Kailangan mong magpakatanga lalo na kung ikaw lang ang nagmamahal at sya? Kaibigan ka lang o kaya acquiantance. Pero ikaw 'tong si shunga, engot na minamahal mo parin sya. Wala eh, ganon siguro talaga pag nagmahal ka ng sobra sobra.

Yung tipong sinasabi mo sa sarili mo na "tama na. Tama na. Ang tanga mo na! Wala ka mapapala dyan. Matututo ka lang maging immune sa mga nararamdaman mo!" Pero isang smile nya lang, isang text. Nakalimutan mo na lahat 'yun! Haaaay buhay pag ibig. Tapos minsan masasabi mo sa sarili mo na "i'm just wasting my time waiting for nothing" pero ayaw mo tignan ang sarili mo na nagsayang ka lang ng oras at panahon sakanya kasi sumaya at sumasaya ka sa pagmamahal mo sakanya kahit wala kang nakukuhang kapalit. Kahit na lahat na inasa nya nalang sayo, okay lang kasi gusto mo yun para mas mapalapit kayo at matulungan mo sya. Ayaw mong mapapariwara sya sa mga bagay bagay.

Sobrang sarap magmahal at hindi ito mali. Kailan ba naging mali ang magmahal? Hindi diba? Kahit sabihin mo pang mali dahil mali yung taong minahal mo. Hindi. Hindi mali, kasi nagmahal ka at bigla mo nalang naramdaman yun. Wala kang kasalanan, walang may kasalanan. Kung ano man 'yang nararamdaman mo, ipagpatuloy mo. Ang sarap kaya sa feeling. Napapangiti ka at kinikilig. Wala nang mas sasarap pa sa ganoon. Pero dapat alam mo ang limitasyon mo. Dapat marunong kang tumanggap kung ano ka lang. Choice mo yan kung gusto mong ipagpatuloy lahat o itigil na. Pero diba't mas mahirap na pigilan mo ang feelings mo kaysa let it all free?

The hardest part of it is the mere fact of ACCEPTANCE. pero once na nagundergo ka na sa ganyang process, marerealize mo na sobrang mas naging magaan ang feelings mo. Mahal mo man sya pero alam mo kung hanggang saan ka lang. No expectations just happiness. Mas magiging magaan ang lahat. Kaya siguro yung ibang tao nahihirapan sa pagibig kasi kahit anong gawin o sabihin nila naasa sila, di man nila iadmit sa sarili nila but they do. Kaya dapat matuto tayong tumanggap and syempre don't forget to ask the Lord for his guidance. Ipasakanya mo ang lahat at tiyak na di ka mapapariwara. Let it flow. �

"Don't keep her waiting just because you know she will"

Dear Best,

To my dearest Bestfriend,

Hi best! I just wanna tell you how much I cared for you. Sobra kitang pinapahalagahan. From the moment na sinabi mong bestfriend mo ako. Di ko mapigilan sarili ko nun sa tuwa. Grabe! Ang sarap lang sa feeling na ikaw pa mismo nagsabi non. Tapos after nun. "BEST" na ang tawag mo sakin. Naks. Hihi. Tapos ayun na nga. Akala ko biro lang yung tawagan natin na yun. Pero hindi pala. Talagang naging magbestfriend tayo. Inasikaso kita, inalagaan, pinahalagahan at syempre minahal. Wag mo lang maramdaman na nagiisa ka. Ganyan ka kaimportante sakin. Ayokong ayoko na mapapariwara ka. Ayokong masira yung pagaaral mo. Ayokong masira yung pangalan mo sa kahit sino dahil hindi ka nila kilala. Hindi nila alam kung sino si "-----" na bestfriend ko. Sana nararamdaman mo yun. Yung pagpapahalaga ko. Sana. At kahit anong mangyari best, di kita iiwan. Di kita hahayaan lang. At pipilitin kong hindi mapagod at magsawa sa pagtulong o pagalaga sayo kahit alam kong wala naman akong napapala don. Ang alam ko lang. Masaya na ko. Sobrang masaya ako pag makita ka lang na masaya. Mahal kasi kita eh. Oo best, mahal kita higit pa sa iniisip mo. Pero okay lang. Ayoko ring malaman mo kasi alam kong hindi naman mutual eh. Tanggap ko na. Masaya na ko sa mga simpleng pagpapakilig mo sakin. Masaya na ako dun. Pero best, sana lang hindi mo ako kinakahiya. Yung tipong kaya mo akong iharap sa kahit sino. Kahit sa family mo na BESTFRIEND mo AKO. Sana hindi mo lang ako bestfriend sa school. Yung tipong best mo ko kasi natutulungan kita. Pero alam ko namang hindi ka ganon. Sana best walang magbago kahit makagraduate at makapagtrabaho na tayo. Pero salamat best kasi kahit downfall kita. You are my sweetest downfall. Naramdaman ko din kung paano mo ko pinoprotektahan at inaalagaan ng kaunti. Hehe. Salamat kasi kapag kailangan kita, nandyan ka. Kahit na minsan inis na inis ako sayo. Di mo pa rin ako iniwan. Kung swerte ka sakin. Swerte din ako sayo. Yung pagseselos mo, wag na. Di ka naman nila malalamangan sakin eh. ♡ Atska yung mga pagaalala mo sakin lalo na pag tungkol na sa magiging boyfriend ko. Salamat talaga best. Ikaw ang bestfriend ko! You'll always be. I love you and i will always be here ❤ isa lang talaga ang wish ko, SANA HINDI MAGBAGO! SANA WALANG MAGBAGO. SANA BESTFRIENDS TAYO. FOREVER AND EVER. sabi mo nga diba, ikaw ang BESTFRIEND EVER ko :">

Love,
Renzi ت